پژوهشکده فناوری اطلاعات و ارتباطات جهاد دانشگاهی

محصولات

پژوهشکده فناوری اطلاعات و ارتباطات —  شماره تماس با ما 02188930158 —- مارا دنبال کنید

ALT تصویر

قرارداد هوشمند

مفهوم قرارداد هوشمند

در مورد قراردادهای هوشمند این روزها بسیار صحبت می‌شود، اما قرارداد هوشمند دقیقا چیست و چه مشکلی را قرار است حل کند؟

مفهوم قرارداد هوشمند اولین بار در سال ۱۹۹۷ توسط نیک سابو بیان شد، یعنی خیلی قبل تر از اینکه بیتکوین متولد شود. نیک سابو یک دانشمند حوزه ی کامپیوتر، حقوقدان و رمزنگار بود و هدف او این بود که از یک صورت حساب توزیع شده برای ذخیره ی قراردادها استفاده نماید (در ادامه به توضیح قابلیت توزیع خواهیم پرداخت).

تفاوت قراردادهای هوشمند با قراردادهای سنتی و معمول

قراردادهای هوشمند همانند قراردادهای دنیای واقعی هستند. تنها تفاوت آن ها این است که کاملا دیجیتالی‌اند! در واقع قرارداد هوشمند یک برنامه ی کوچک کامپیوتری است که داخل بلاکچین ذخیره شده است.

برای روشن تر شدن موضوع یک مثال می‌زنیم؛ شما احتمالا با کیک استارتر آشنا هستید (بزرگترین پلتفرم تامین مالی پروژه). تیم مسئول پروژه به کیک استارتر مراجعه می نماید، پروژه را تولید میکند، یک هدف مالی تعیین می کند و شروع به جمع آوری کمک مالی از سمت کسانی که به ایده ی پروژه اعتقاد دارند می کند.

کیک استارتر در اصل یک رابط میان حمایت کنندگان و تیم مسئول پروژه است. این به این معنی است که هر دو طرف باید به کیک استارتر اعتماد داشته باشند که مبالغ جمع آوری شده به مقصد می رسند.

اگر پروژه به خوبی از سوی حمایت کنندگان تامین مالی شود تیم مسئول پروژه انتظار دارد که مبلغ تامین شده کاملا تحویل آن ها داده شود. همینطور حمایت کنندگان هم همین انتظار را از کیک استارتر دارند. و یا اینکه مبالغ جمع آوری شده در صورتی که تامین مالی پروژه کامل صورت نگیرد به صاحبان خود برگردانده شود.

به صورت کلی دو طرف ماجرا باید به کیک استارتر اعتماد داشته باشند. با قرارداد هوشمند ما دقیقا میتوانیم چنین سیستمی بسازیم بدون اینکه به یک رابط مانند کیک‌استارتر نیاز باشد.

حالا بیایید یک قرارداد هوشمند برای آن بسازیم

ما میتوانیم برنامه ی قرارداد هوشمند را به گونه ای بنویسیم که مقادیر دریافتی را تا زمانی که به میزان تعیین شده برسد نگهداری کند. حمایت کنندگان مالی برنامه حالا می توانند پول خود را به قرارداد هوشمند انتقال دهند.

اگر پروژه به خوبی تامین مالی شود قرارداد هوشمند به صورت اتوماتیک تمام پول را به حساب بانکی مسئولین پروژه انتقال می دهد و اگر پروژه به خوبی تامین نشود پول به حساب حمایت کنندگان برگشت داده خواهد شد. عالیه… نه؟!

و چون این قراردادهای هوشمند داخل بلاکچین ذخیره شده اند، همه چیز کاملا پخش و توزیع شده است. با این تکنیک کسی کنترل پول را به دست نخواهد داشت.

ما چرا باید به قرارداد هوشمند اعتماد کنیم؟

چون این قرارداد داخل بلاکچین ذخیره شده است یک سری خاصیت های ذاتی جذاب دارد. آن ها تغییرناپذیر و پخش شده هستند. تغییر ناپذیر بودن به این معناست که هر وقت یک قرداد تولید شود هیچ وقت قابل تغییر نخواهد بود، بنابراین هیچ کس نمیتواند به کدها دسترسی داشته باشد و آن هارا تغییر دهد.

پخش شده نیز به این معناست که خروجی این قرارداد توسط تمام شبکه تایید شده است.

بنابراین یک نفر نمی تواند این پروسه رو مختل کند چون باقی شبکه متوجه قضیه خواهند شد و این قضیه را رد می‌کنند. با این دو خاصیت تقریبا دستکاری قراردادهای هوشمند امکان پذیر نیست

کاربردهای قراردادهای هوشمند

به طور مثال بانک ها می توانند برای اعطای وام از آن استفاده کنند، یا شرکت های بیمه می توانند از این قراردادها جهت پرداخت پول به مشتریان خود استفاده نمایند

و یا شرکت های پست میتوانند از آن در جهت دریافت حق الزحمه استفاده کنند و … .

حالا شاید سوال برایتان پیش بیاید که کجا و چگونه

می توانید از قراردادهای هوشمند استفاده کنید، در حال حاضر تعدادی بلاکچین وجود دارد که از این قراردادهای هوشمند پشتیبانی میکند، اما بزرگترین آن اتریوم است.

این بلاکچین دقیقا به وجود آمده است برای اینکه از این قراردادهای هوشمند استفاده کند.

این قراردادها با زبان برنامه نویسی سالیدیتی نوشته می شوند. این زبان برنامه نویسی کاملا برای اتریوم نوشته شده است و از توابع شبیه به زبان جاوا اسرکیپت استفاده می کند.

نکته ی جالب این است که بیتکوین هم میتواند از قراردادهای هوشمند استفاده نماید، اما با محدودیت های بسیار بیشتر نسبت به اتریوم

ثبت نام کاربر

بازیابی رمز عبور